Dolu Sandık, Boş Sandık!

TEBESSÜM

Dolu sandık boş sandık!

Bir vilayet halkı, bölge valisinin rüşvet isteklerinden perişan olmuş? Sonunda her şeyi göze alıp padişaha bir mektup yollamışlar:

?Padişahım, bizi bu adamın elinden kurtar!?

Daha mektup saraya varmadan, yoldayken, vali halkın kendisini şikâyet ettiğini haber almış. Şikâyetçilerin önde gelenlerini konağına çağırmış?

Korka korka valinin davetine giden ve cezalanmayı bekleyen halkın temsilcileri bir sürprizle karşılaşmışlar?

Vali, onlara mükellef bir ziyafet hazırlamış, yedirmiş-içirmiş? Kahveler, çaylar gelmiş, sohbetler edilmiş? Sonunda vali lâfa girmiş:

?Muhterem ağalar, aziz beyler, güzel kardeşlerim, duyduğuma göre beni padişaha şikâyet etmişsiniz??

Herkes suspus? Sert bir adam olan vali neden bu kadar yumuşak davranıyor? Kimsede konuşacak hal yok! Başlarına ne geleceğini bilmiyor, korkuyorlar?

Vali, uşağına emretmiş:

?Bana şu sandığı getir!?

Uşak, yardımcılarıyla birlikle sandığı yüklenip gelmiş, ortaya koymuşlar.

Vali sandığın kapağını açmış, içi altın, pırlanta, elmas, mücevher dolu:

?Bakın beyler? demiş vali ?Bu sandığın dolmasına iki karış kaldı. Sandık silme dolunca benden yana rahat edersiniz. Ama benden sonra gelecek olan boş sandığı dolduracak, ona göre ha!?

Sözcü